بخش دوم
و اعلموا ، عباد اللّه ، أنّه لم يخلقكم عبثا ، و لم يرسلكم هملا ، علم مبلغ نعمه عليكم ، و أحصى إحسانه إليكم ، فاستفتحوه ، و استنجحوه ، و اطلبوا إليه و استمنحوه ، فما قطعكم عنه حجاب ، و لا أغلق عنكم دونه باب ، و إنّه لبكلّ مكان ، و في كلّ حين و أوان ، و مع كلّ إنس و جانّ ؛ لا يثلمه العطاء ، و لا ينقصه الحباء ، و لا يستنفده سائل ، و لا يستقصيه نائل ، و لا يلويه شخص عن شخص ، و لا يلهيه صوت عن صوت ، و لا تحجزه هبة عن سلب ، و لا يشغله غضب عن رحمة ، و لا تولهه رحمة عن عقاب ، و لا يجنّه البطون عن الظّهور ، و لا يقطعه الظّهور عن البطون . قرب فنأى ، و علا فدنا ، و ظهر فبطن ، و بطن فعلن ، و دان و لم يدن . لم يذرء الخلق باحتيال ، و لا استعان بهم لكلال .
ترجمه
بدانيد اى بندگان خدا كه خداوند شما را بيهوده نيافريده و بىسرپرست رها نساخته است . خدا از مقدار و اندازه نعمتهايش بر شما آگاه است و مراتب احسان و نيكى خود را بر شما شماره فرموده است . ( و همه كارهايش از روى حكمت است ) حال كه چنين است از او درخواست گشايش و پيروزى ( و گشودن درهاى سعادت ) كنيد . دست نياز به سوى او دراز كرده ، عطا و بخشش را از او بخواهيد ، زيرا ميان شما و او حجابى نيست و درى بين او و شما بسته نشده است . او در همهجا و در هرلحظه و با هركس از انس و جنّ همراه است .
نه بخشش از دارايىاش مىكاهد و نه عطايا آسيبى به خزاين او مىرساند . نه درخواست