اشاره به اينكه آن روز كه متمسّك به اسلام بوديد ، خداوند فرشتگان آسمان را به يارى شما فرستاد و امدادهاى غيبى شامل حال مهاجران و انصار شد ؛ دشمنان را عقب رانديد و پيروزى و امنيت و عزّت را براى خود فراهم ساختيد ؛ ولى اگر به اسلام پشت كنيد همهء اينها از شما گرفته خواهد شد ؛ شما مىمانيد و دشمنان خونآشام و به يقين بدون يارى خداوند راه به جايى نخواهيد برد ، بنابراين به اسلام راستين بازگرديد ، باد كبر و غرور از سر به در كنيد و تعصّبهاى جاهليّت را كنار بگذاريد و آتش اختلاف را فروبنشانيد تا دست لطف الهى بر سر شما باشد .
آنگاه امام عليه السّلام به آنها هشدار مىدهد كه در سرگذشت دردناك متمرّدان پيشين بينديشيد و حال خود را با آنها قياس كنيد ، مىفرمايد : « ( در قرآن مجيد ) نمونههايى از كيفرهاى الهى و عذابهاى كوبندهء او و روزهايى كه مجازات وى دامن گنهكاران را گرفت و وقايعى كه در اين زمينه اتفاق افتاد در دسترس شماست » ؛ ( و إنّ عندكم الأمثال من بأس اللّه و قوارعه ، و أيّامه و وقائعه ) .
تعبيرات چهارگانهء « بأس » و « قوارع » و « ايام » و « وقايع » همه ، اشاره به مجازاتهاى سخت و سنگين امتهاى تبهكار پيشين است ؛ ولى هريك از اين تعبيرات مفهوم خاص خود را دارد ؛ « بأس » به معناى جنگ و پيكار و عذاب است و « قوارع » اشاره به كيفرهاى كوبنده است ؛ مانند طوفان نوح و زلزلهء ويرانگر قوم لوط و صاعقهء عاد و ثمود . « ايّام » اشاره به مجموعهء روزهايى است كه اين حوادث در آن اتفاق افتاد و « وقايع » مجموعهء اين حوادث اعم از مقدمات و ذى المقدمه و آثار و نتايج آن است .
« ايّام اللّه » در اينجا اشاره به روزهاى سخت و وحشتناك امتهاى پيشين است . در قرآن مجيد دربارهء قوم عاد آمده است : «
« إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي يَوْمِ نَحْسٍ »
هامش
- پيروزى شما شود ، بنابراين محكوم به شكست خواهيد شد . اين احتمال نيز از سوى جمعى از شارحان داده شده كه جملهء مزبور استثناى متّصل است ؛ يعنى يار و ياور شما تنها شمشيرهاى شماست كه احتمال پيروزى و شكست ، هردو را دارد ؛ ولى پيداست كه اين احتمال با سياق عبارت امام سازگار نيست .