بخش چهاردهم
و احذروا ما نزل بالأمم قبلكم من المثلات بسوء الأفعال ، و ذميم الأعمال . فتذكّروا في الخير و الشّرّ أحوالهم ، و احذروا أن تكونوا أمثالهم .
فإذا تفكّرتم في تفاوت حاليهم ، فالزموا كلّ أمر لزمت العزّة به شأنهم ، و زاحت الأعداء له عنهم ، و مدّت العافية به عليهم ، و انقادت النّعمة له معهم ، و وصلت الكرامة عليه حبلهم من الاجتناب للفرقة ، و اللّزوم للألفة ، و التّحاضّ عليها ، و التّواصي بها ، و اجتنبوا كلّ أمر كسر فقرتهم ، و أوهن منّتهم ؛ من تضاغن القلوب ، و تشاحن الصّدور ، و تدابر النّفوس ، و تخاذل الأيدي .
ترجمه
از كيفرهايى كه بر اثر سوء افعال و اعمال ناپسند بر امتهاى پيشين وارد شد ، بر حذر باشيد ، حالات آنها را در خوبى و بدى به ياد آريد و بترسيد از اينكه شما هم مانند آنان شويد ، هرگاه به تفاوت دو حال آنها ( پيروزى و شكست ) مىانديشيد به سراغ امورى برويد كه موجب عزّت و اقتدار آنان شد ؛ دشمنان را از آنها دور كرد ؛ عافيت و سلامت را بر آنان گسترش داد ؛ نعمتها مطيعشان شد و كرامت و شخصيت ، رشتهء خود را به آنان پيوست .
عامل اين خوشبختى پرهيز از تفرقه ، تأكيد بر الفت و اتحاد ، تشويق يكديگر به آن و سفارش نمودن به انجام آن بود . از هركارى كه ستون فقرات آنها را درهم شكست و قدرتشان را سست كرد اجتناب كنيد : از كينههاى درونى ، بدخواهى ، پشت به هم كردن و دست از يارى هم برداشتن بپرهيزيد .