مثلاته « 1 » ) .
گروهى - همچون فرعون و فرعونيان را در ميان امواج خروشان آب غرق كرد و بدنهاى بىجان آنها طعمهء ماهيان دريا شد . گروهى را با زلزلههاى شديد و كوبنده و سپس بارانى از سنگ به ديار عدم يا به اعماق زمين فرستاد و شهرهاى آنها چنان زير و رو شد كه جز تل خاكى باقى نماند ؛ همانند قوم لوط و گروهى را با طوفان چنان درهم شكست كه افراد قوىپيكر آنها در برابر تندباد همچون پر كاه به هرسو پرتاب مىشدند مانند قوم عاد و گروهى را گرفتار صاعقهها كرد كه در يك چشم برهم زدن بيش از خاكسترى از آنها باقى نمانده بود ، همانگونه كه قرآن مجيد مىفرمايد : «
« فَكُلًّا أَخَذْنا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِ حاصِباً وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الْأَرْضَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا وَ ما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ »
ما هريك از آنان ( سركشان و مستكبران ) را به گناهشان گرفتيم بر بعضى از آنها طوفانى از سنگريزه فرستاديم و بعضى از آنها را صيحهء آسمانى ( صاعقه ) فروگرفت و بعضى ديگر را در زمين فروبرديم و بعضى را غرق كرديم خداوند هرگز به آنها ستم نكرد آنها خودشان بر خويش ستم كردند » . « 2 »
سپس مىفرمايد : « و از قبرهاى آنها و خوابگاهشان در زير خاك پند گيريد و به خدا از آثار شوم كبر پناه بريد ، آنگونه كه از بلاها و مشكلات روزگار به او پناه مىبريد » ؛ ( و اتّعظوا بمثاوي « 3 » خدودهم ، و مصارع جنوبهم ، « 4 » و استعيذوا باللّه من لواقح « 5 »
هامش
( 1 ) . « مثلات » جمع « مثله » بر وزن « عضله » به معناى عقوبت و مجازات و از جمله عذابهايى است كه بر امتهاى پيشين نازل شده آنچنانكه به صورت ضرب المثل درآمده است .
( 2 ) . عنكبوت ، آيهء 40 .
( 3 ) . « مثاوى » جمع « مثوى » از ريشهء « ثواء » به معناى اقامت گزيدن مكانى گرفته شده است ، بنابراين مثوى به معناى منزلگاه و مكان و مثاوى به معناى امكنه است .
( 4 ) . « جنوب » جمع « جنب » بر وزن « جمع » در اصل به معناى پهلو و كناره است .
( 5 ) . « لواقح » جمع « لاقح » به معناى باروركننده از ريشهء « لقاح » به معناى بارورشده گرفته شده است و در جملهء بالا اشاره به عوامل پيدايش كبر و غرور است .