كه مسكن فرشتگان گردد و سوم اينكه محل صعود گفتار و اعمال صالحهء بندگان شود ؛ به اين معنا كه حافظان اعمال و كاتبان افعال ، آنها را در نامههاى عمل مىنويسند و آنچه را شايسته و لايق قرب الهى است به آسمانها مىبرند .
بديهى است خداوند محلّى را براى اين امور برمىگزيند كه در سيطرهء حاكميّت اوست و به تعبير ديگر چون آسمانها همگى در سيطرهء او قرار دارند آنها را جايگاه اين امور قرار داده است .
تعبير به ملائكه در جملهء بالا اشاره به فرشتگان مقرّب است ، و گرنه طبق روايات فرشتگان الهى در همه جاى عالم در زمين و هرگوشهاى از آسمان حضور دارند .
در اينكه حقيقت عرش چيست ، به خواست خدا در ادامهء همين خطبه خواهد آمد .
* * *
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 37
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٧