خطبهء 190 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام يحمد اللّه و يثني على نبيّه و يعظ بالتّقوى
از خطبههاى امام عليه السّلام است كه در آن حمد خدا مىگويد و بر پيامبر ثنا مىفرستد و به تقوا و پرهيزگارى اندرز مىدهد .
خطبه در يك نگاه
اين خطبه كه از درخشانترين خطبههاى امير مؤمنان على عليه السّلام است از چند بخش
هامش
( 1 ) . سند خطبه :
ابن ابى الحديد دربارهء اين خطبه مىگويد : بدان اين خطبه از برجستهترين خطبههاى مولا و از كلمات كم نظير آن حضرت است و انواع صنايع بديع و فصاحت و بلاغت كه خالى از هرگونه تكلّفى است در آن به كار رفته است . خطيب معروف عرب ، ابن نباته بسيارى از تعبيرات اين خطبه را گرفته و در جاى جاى خطبههاى خود براى زيبا ساختن آنها به كار برده است .
نويسندهء مصادر نهج البلاغه بعد از نقل اين عبارت چنين نتيجه مىگيرد كه ابن ابى الحديد اين خطبه را در جاى ديگرى غير از نهج البلاغه نيز يافته است به خصوص اينكه ابن نباته متوفاى سال 374 مدتى قبل از تأليف نهج البلاغه از دنيا چشم بربسته است . آمدى نيز بخشهايى از اين خطبه را در غرر الحكم آورده است .
( مصادر نهج البلاغه ، جلد 3 ، صفحهء 23 )