خطبهء 189 « 1 » و من كلام له عليه السّلام في الإيمان و وجوب الهجرة
از كلمات امام عليه السّلام است كه دربارهء اقسام ايمان و وجوب هجرت ، سخن مىگويد .
خطبه در يك نگاه
اين خطبه كه در عين كوتاهى ، بسيار پرمحتوا و مشتمل بر چهار بخش است : در بخش اول ، امام عليه السّلام دربارهء اقسام ايمان ( ايمان پايدار و ناپايدار ) سخن مىگويد و در بخش دوم از حقيقت مفهوم مهاجرت در اسلام پرده برمىدارد و آن را برنامهاى دائم و مستمر معرفى مىنمايد و در بخش سوم به مشكل بودن فهم برخى از احاديث معصومين يا عدم
هامش
( 1 ) . سند خطبه :
اين خطبه را افزون بر سيّد رضى ، جمعى از بزرگانى كه قبل از او مىزيستهاند يا بعد از او ديده به جهان گشودهاند در كتب خود ، نقل كردهاند . مرحوم محمّد بن حسن صفار متوفاى سال 290 هجرى در كتاب بصائر الدرجات و مرحوم صدوق متوفاى سال 381 هجرى در كتاب عيون الاخبار و كتاب خصال ، در هركدام قسمتى از خطبه را آورده است و همچنين در غرر الحكم آمدى متوفاى 550 هجرى و ثعالبى در كتاب الايجاز و الاعجاز آن را با مختصر تفاوتى نقل كرده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 3 ، صفحهء 19 ) .