شما مهلت داد » ؛ ( فكم خصّكم بنعمة ، و تدارككم برحمة ! أعورتم « 1 » له فستركم ، و تعرّضتم لأخذه « 2 » فأمهلكم ! ) .
امام عليه السّلام در اين بخش نخست اشاره به نعمتها و رحمتهايى مىكند كه اختصاص به اين امت دارد ؛ مانند خاتميت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و بهترين امت بودن و عدم نزول بلا بر امت ، تا هنگامى كه پيامبر در ميان آنهاست يا مشغول استغفارند . و بعد از آن به مسئلهء پردهپوشى پروردگار در مقابل پردهدرى افراد گنهكار ، همچنين دادن فرصت كافى براى توبه و بازگشت به سوى خود و عدم تعجيل در مجازات آنها مىپردازد كه هريك از آنها نعمتى بسيار بزرگ است .
* * *
هامش
( 1 ) . « اعورتم » از ريشهء « عار » به معناى عيب گرفته شده و به هرچيزى كه اظهار آن عيب شمرده مىشود ، عورت اطلاق مىكنند و هنگامى كه به باب افعال برود ( مانند جملهء بالا ) به معناى اظهار عيب است .
( 2 ) . « اخذ » در اصل به معناى گرفتن است و چون براى مجازات كردن قبلا مجرم را دستگير مىكنند اين واژه به معناى مجازات نيز به كار مىرود .