تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩

بخش اوّل

ألا بأبي و أمّي ، هم من عدّة أسماؤهم في السّماء معروفة و في الأرض مجهولة . ألا فتوقّعوا ما يكون من إدبار أموركم ، و انقطاع وصلكم ، و استعمال صغاركم . ذاك حيث تكون ضربة السّيف على المؤمن أهون من الدّرهم من حلّه . ذاك حيث يكون المعطى أعظم أجرا من المعطي . ذاك حيث تسكرون من غير شراب ، بل من النّعمة و النّعيم ، و تحلفون من غير اضطرار ، و تكذبون من غير إحراج . ذاك إذا عضّكم البلاء كما يعضّ القتب غارب البعير . ما أطول هذا العناء ، و أبعد هذا الرّجاء !

ترجمه

هان ! پدر و مادرم فدايشان باد ! همان گروهى كه نامشان در آسمان معروف است و در زمين مجهول . بدانيد شما بايد منتظر عقب‌گرد در امور خويش و گسيختگى پيوندها و روى كار آمدن خردسالان و بىكفايتان باشيد و اين در زمانى است كه ضربهء شمشير بر مؤمن آسان‌تر است از يافتن يك درهم حلال و نيز در زمانى است كه اجر و پاداش گيرنده از دهنده بيش‌تر است . اين امر هنگامى رخ مىدهد كه مست مىشويد بىآنكه شراب نوشيده باشيد ، بلكه مست نعمت و فزونى امكانات هستيد ، سوگند ياد مىكنيد بىآنكه مجبور باشيد ، دروغ مىگوييد در حالى كه ناچار نيستيد و اين هنگامى خواهد بود كه بلاها شما را مىگزد و مجروح مىسازد آن‌گونه كه جهاز نامناسب شتر پشت او را مىآزارد ( و مجروح مىكند ، آه ) اين رنج و سختى چه طولانى است و اميد رهايى چه دور !