جان قرار دارد و بعد از آن اموال انسان است . اسلام ، اهمّيّت فوق العادهاى براى هر سه قائل شده و همان گونه كه در خطبهء ياد شده نقل شد ، كسى در قيامت ، اهل نجات است كه دست او از خون و اموال مردم پاك باشد و زبانش از تعرّض به آبروى مردم .
اسلام ، احترام اموال مردم را همچون احترام جان آنها مىداند و احترام جان يك انسان را به اندازهء احترام تمام بشر مىشمرد و تضييع آبروى مؤمنى را با ارتكاب يك غيبت به منزلهء خوردن گوشت برادر خود بعد از مرگش مىشمرد .
در حديثى مىخوانيم كه پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در « حجة الوداع » در سرزمين « منى » ( كه مسلمانان از نقاط مختلف در آن جا گردهم مىآيند ) بعد از پايان مناسك حج ، خطبهء مهمى خواند و در ضمن آن خطاب به مردم فرمود : « كدام روز سال از همه روزها مهمتر است ؟
عرض كردند : امروز ! فرمود : كدام ماه از همه ماهها مهمتر است ؟
عرض كردند : همين ماه ! فرمود : كدام نقطه از جهان مهمتر است ؟
عرض كردند : همين سرزمين ! فرمود : « إنّ دمائكم و اموالكم عليكم حرام لحرمة يومكم هذا في شهركم هذا في بلدكم هذا إلى يوم تلقونه فيسئلكم عن أعمالكم ؛ احترام خون و مال شما همچون احترام امروز و اين ماه در اين سرزمين است و اين ادامه دارد تا روز قيامت و در آن روز خداوند از اعمال شما پرسش مىكند » .
سپس فرمود : من آن چه را بايد بگويم گفتم ؟
عرض كردند : آرى .
فرمود : خدايا گواه باش » . « 1 »
هامش
( 1 ) وسايل الشيعه ، جلد 19 ، صفحهء 3 ، ( حديث 3 ) .