وفادارى خود را در دفاع از اسلام نشان داده و در حفظ آن كوشيدهاند .
و از آن جا كه در اين تعبيرات ، اشارهء روشنى به قرآن مجيد است ، به دنبال آن اوصاف مهمى براى اين كتاب الهى بيان مىكند كه بالغ بر ده وصف مىشود ؛ مىفرمايد :
« تعليمات علمى قرآن هرگز فانى نمىشود و شگفتىها و نوآورىهايش پايان نمىگيرد ، در آن نعمتهايى است همچون سرزمينهاى پر گياه در فصل بهار و چراغهاى روشنى بخش تاريكىها ، درهاى خيرات جز با كليدهاى آن گشوده نمىشود و ظلمتها جز با چراغهاى پرفروغش بر طرف نمىگردد » ( لا تفنى غرائبه ، و لا تنقضي عجائبه . فيه مرابيع « 1 » النّعم ، و مصابيح الظّلم ، لا تفتح الخيرات إلّا بمفاتيحه ) .
امام عليه السّلام در اين شش جمله به اوصاف مهمى از قرآن مجيد اشاره مىكند كه هر يك از ديگرى جالبتر است . نخست مىفرمايد : « غرائب » ( صفات برجسته بىنظير ) قرآن هرگز فانى نمىشود و گرد و غبار كهنگى و فرسودگى بر آن نمىنشيند ؛ هميشه نو و با طراوت است .
و در وصف دوّم اشاره به نوآورىها و شگفتىهايى مىكند كه هر روز چهرهء تازهاى از آن نمايان مىشود ؛ مىفرمايد : اينها پايان نمىگيرد ؛ بنابر اين فرق ميان « غرائب » و « عجائب » و « فنا » و « انقضا » اين است كه اوّلى اشاره به صفات برجستهاى است كه هميشه قرآن داشته و همواره خواهد داشت و دوّمى اشاره به نكات مهمى است كه با گذشت زمان و مطالعهء بيشتر هر روز آشكار مىگردد .
اين همان چيزى است كه در حديث معروف امام صادق عليه السّلام آمده است كه شخصى از او پرسيد : « ما بال القرآن لا يزداد على النّشر و الدّرس إلّا غضاضة ؛ چرا قرآن هر چه بيشتر منتشر و خوانده مىشود ، كهنه نمىگردد ، بلكه طراوت آن بيشتر مىشود ؟ » فرمود : « لأنّ اللّه تعالى لم يجعله لزمان دون زمان و لا لناس دون ناس فهو في
هامش
( 1 ) « مرابيع » جمع « مرباع » ( بر وزن مثقال ) به معناى زمينى است كه در آغاز بهار در آن گياهان مىرويد . بعضى نيز گفتهاند : به معناى بارانهايى است كه در آغاز بهار مىبارد .