بخش هفتم
ثمّ إيّاكم و تهزيع الأخلاق و تصريفها ، و اجعلوا اللّسان واحدا ، و ليخزن الرّجل لسانه ، فإنّ هذا اللّسان جموح بصاحبه . و اللّه ما أرى عبدا يتّقي تقوى تنفعه حتّى يخزن لسانه . و إنّ لسان المؤمن من وراء قلبه ، و إنّ قلب المنافق من وراء لسانه : لأنّ المؤمن إذا أراد أن يتكلّم بكلام تدبّره في نفسه ، فإن كان خيرا أبداه ، و إن كان شرّا واراه . و إنّ المنافق يتكلّم بما أتى على لسانه لا يدري ماذا له ، و ماذا عليه . و لقد قال رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - : « لا يستقيم إيمان عبد حتّى يستقيم قلبه . و لا يستقيم قلبه حتّى يستقيم لسانه » . فمن استطاع منكم أن يلقى اللّه تعالى و هو نقيّ الرّاحة من دماء المسلمين و أموالهم ، سليم اللّسان من أعراضهم ، فليفعل .
ترجمه
: سپس بر حذر باشيد از درهم شكستن فضايل اخلاقى و دگرگون ساختن آن . يك زبان باشيد ( و هميشه حق بگوييد ) انسان بايد زبان خود را نگه دارد ؛ زيرا اين زبان ، سركش است و صاحبش را به هلاكت مىافكند . به خدا سوگند ! باور نمىكنم بندهاى كه زبانش را حفظ نكند ، به درجهاى از تقوا برسد كه به حالش سودمند گردد ، ( بدانيد ، ) زبان مؤمن ، پشت قلب او قرار دارد و قلب منافق ، پشت زبان اوست ؛ چون مؤمن هرگاه بخواهد سخنى بگويد نخست مىانديشد ؛ اگر خير بود اظهار مىكند و اگر شرّ بود آن را پنهان مىسازد ؛ ولى منافق آن چه بر زبانش جارى مىشود مىگويد ؛ در حالى كه نمىداند كدام به سود