خطبهء 174 « 1 » و من كلام له عليه السّلام في معنى طلحة بن عبيد اللّه و قد قاله حين بلغه خروج طلحة و الزبير إلى البصرة لقتاله
: از سخنان امام عليه السّلام است كه دربارهء طلحه و هنگامى كه از خروج او و زبير به سوى بصره براى جنگ با آن حضرت آگاه شد ، بيان فرمود .
خطبه در يك نگاه
اين خطبه در زمانى ايراد شد كه به امام عليه السّلام خبر رسيد طلحه و زبير به سوى بصره رفتهاند و قصد دارند آن جا را تصرف كنند و سپس وارد جنگ با امام عليه السّلام شوند . امام عليه السّلام براى اين كه روحيهء يارانش را تقويت كند و پردهها را كنار بزند و طلحه و زبير را معرفى كند
هامش
( 1 ) سند خطبه :
صاحب كتاب « مصادر نهج البلاغه » معتقد است : اين خطبه با خطبه 22 و 135 ( و طبق شمارهء ما خطبهء 137 ) ارتباط و اتصال دارد ؛ سپس مىافزايد : مرحوم « شيخ طوسى » آن را در كتاب « امالى » ( با تفاوتهايى ) نقل كرده و « خوارزمى » نيز در كتاب « مناقب » قريب به آن را آورده است و « ابن اثير » نيز در كتاب لغت خود به نام « نهايه » واژههاى پيچيده آن را شرح داده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 419 ) .