آن چه در اين جمله آمده اشاره به قوم سبأ است كه در سرزمين يمن زندگى مىكردند و سد عظيمى به نام « سدّ مآرب » در ميان دو كوه ساختند . سيلابها را مهار كردند و با آن آب دو باغ عظيم و طولانى در دو طرف نهرى كه از آن جارى مىشد به وجود آوردند و زندگانى آنها در نهايت رفاه مىگذشت ؛ ولى طغيان غرور ناسپاسىها سبب مجازات الهى شد . شب هنگام سد شكست و سيل عظيمى تمام مزارع و باغها و عمارتهاى آنها را با خود برد و زمينى باير و ويران به جاى ماند و باقى ماندگان از آن قوم مجبور به مهاجرت شدند .
پيروان مكتب اهل بيت عليهم السّلام نيز همچون سيلاب زندگى ستمگران بنى اميّه را درهم مىكوبند ؛ خانههاشان را ويران مىكنند و گروهى را از ميان بر مىدارند و بقيه در مناطق مختلف پراكنده خواهند شد .
سپس امام عليه السّلام اين گروه از حاميان حق را بعد از ماجراى درهم شكستن بنى اميّه به آبهايى تشبيه مىكند كه در زمين ، پنهان مىشود ؛ سپس به صورت چشمهها از نقاط مختلف ظاهر مىگردد و مايهء عمران و آبادى مىشود و مىفرمايد : « خداوند آنها را مانند آب در درون درهها پراكنده مىسازد ؛ سپس همچون چشمهسارهايى از قسمتهاى مختلف زمين بيرون مىآورد ؛ آن گاه به كمك آنان حق گروهى ( از مظلومان ) را از گروه ديگر ( ظالمان ) مىگيرد و جمعى را در سرزمين ديگران اقامت مىبخشد » ( يذعذعهم « 11 » اللّه في بطون أوديته « 12 » ، ثمّ يسلكهم ينابيع في الأرض ، يأخذ بهم من قوم حقوق قوم ، و يمكّن لقوم في ديار قوم ) .
هامش
( 11 ) « يذعذع » از مادهء « ذعذعة » به معناى پراكندن و متفرق ساختن است .
( 12 ) « اودية » جمع « وادى » به معناى درّه و محل جريان سيلاب است .