طرف نهر عظيم سرزمين سبأ ) را در هم كوبيد و در برابر آن هيچ برجستگى بر سطح آن زمين باقى نماند ؛ نه كوههاى استوار نه تپهها و هيچ چيز مانع جريان آن نشد ؛ نه كوههاى عظيم و نه تپههاى بلند . خداوند آنها را مانند آب در درون درهها پراكنده مىسازد ؛ سپس همچون چشمهسارهايى از قسمتهاى مختلف زمين سر بر مىآورد ؛ و به كمك آنان حق گروهى ( از مظلومان ) را از گروهى ديگر ( ظالمان ) مىگيرد و جمعى را در سرزمين ديگران اقامت مىبخشد .
به خدا سوگند ! آنها ( بنى اميّه ) بعد از تسلط و پيروزى همه آن چه را در دست دارند از دست مىدهند و ( ذوب مىشوند ) آن گونه كه چربى بر روى آتش آب مىشود .
شرح و تفسير سرنوشت مرگبار بنى اميّه
امام عليه السّلام در اين بخش از خطبه ، اشاره به سرنوشت موفقيت آميز اصحاب و يارانش و نيز سرانجام مرگبار و تيره و تار حكومت بنى اميّه مىكند و مىفرمايد : « آنها ( يارانش ) پس از اتحاد و همبستگى پراكنده شدند و از اصل خويش متفرق گشتند » ( افترقوا بعد ألفتهم ، و تشتّتوا عن أصلهم ) .
گروهى به خوارج پيوستند و بر ضدّ امام عليه السّلام قيام كردند و گروهى در حال ترديد قرار گرفتند و از جمعيّت كنارهگيرى نمودند .
ولى در اين ميان « بعضى از آنها به شاخهء محكمى چنگ زدند و به هر جا آن شاخه تمايل يافت ، همراه او به آن سو رفتند » ( فمنهم آخذ بغصن أينما مال ، مال معه ) .
اين اشاره به گروهى است كه بر اعتقاد حق باقى ماندند و به ثقلين ( كتاب و عترت ) كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله دستور داده بود ، تمسّك جستند و به شاخهاى از شاخههاى پر بار شجرهء طيّبهء خاندان پيامبر از ائمهء معصومين عليهم السّلام در آويختند و همراه آنها به حركت خود در مسير رضاى الهى حركت كردند .
بعضى اين جمله را نيز اشاره به گروههاى منحرف مىدانند ؛ در حالى كه دنبالهء اين