تفسير بعضى از لغات پيچيدهء اين خطبه ( از زبان سيّد رضى )
سيّد شريف رضى رحمه اللّه در پايان اين خطبه چنين مىگويد :
قوله عليه السّلام : « يؤرّ بملاقحه » الأرّ : كناية عن النّكاح ، يقال : أرّ الرّجل المرأة يؤرّها ، إذا نكحها . و قوله عليه السّلام : « كأنّه قلع داريّ عنجه نوتيّه » القلع : شراع السّفينة ، و داريّ : منسوب إلى دارين ، و هي بلدة على البحر يجلب منها الطّيب . و عنجه : أي عطفه . يقال : عنجت النّاقة - كنصرت - أعنجها » عنجا إذا عطفتها . و النّوتي : الملّاح . و قوله عليه السّلام : « ضفّتي جفونه » أراد جانبي جفونه . و الضّفّتان : الجّانبان . و قوله عليه السّلام : « و فلذ الزّبرجد » الفلذ : جمع فلذة ، و هي القطعة . و قوله عليه السّلام : « كبائس اللّؤلؤ الرّطب » الكباسة : العذق و العساليج :
الغصون ، واحدها عسلوج .
جملهء « يؤرّ بملاقحه » در كلام امام عليه السّلام كنايه از لقاح و آميزش جنسى است . گفته مىشود « أرّ الرجل المرأة يؤرّها » هنگامى كه با همسرش آميزش كند و در جملهء « كأنّه قلع دارىّ عنجه نؤتيه » قلع به معناى بادبان كشتى است و « دارىّ » منسوب به « دارين » شهرى است در كنار دريا ( در اطراف بحرين ) كه از آن جا عطريات مىآورند ( و بادبانهاى كشتىهايش معروف است و در جملهء « عنجه » به معناى كشيدن به سوى خويش است ؛ گفته مىشود « عنجت الناقة أعنجها » يعنى شتر را به سوى خود كشيدم و « نوتى » به معناى كشتيبان است و تعبير « ضفّتى جفونه » به معناى دو طرف پلكهاى چشم اوست و « ضفتان » به معناى دو طرف است و اين كه مىفرمايد : « و فلذ الزبرجد » « فلذ » جمع « فلذة » به معناى قطعهء چيزى است و در اين جا منظور ، قطعههاى زبرجد است و تعبير اين كه فرموده : « كبائس اللؤلؤ الرطب » ( كبائس جمع كباسه و ) « اكباسه » به معناى خوشه است و « عساليج » جمع « عسلوج » به معناى شاخه است .