اشاره به اين كه گرفتارىهاى دنيا فزاينده و غم و اندوه آن ، روز افزون است . هر چه انسان به آن نزديكتر شود ، گرفتارتر خواهد شد و به جايى خواهد رسيد كه تمام وجود او را گرفتارىها و اندوهها پر خواهد كرد .
در اين زمينه ، حديث جالبى از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه فرمود : « مثل الحريص على الدّنيا مثل دودة القزّ كلّما ازدادت من القزّ على نفسها لفّا كان أبعد لها من الخروج حتّى تموت غمّا ؛ مثال كسى كه نسبت به دنيا حريص است ، همچون كرم ابريشم است كه هر قدر بر خود بيشتر مىتند از خارج شدن دور تر مىشود تا در درون آن پيله ، از اندوه مىميرد » . « 1 » يكى از شعراى عرب اين حديث را در ضمن شعر زيبايى بيان كرده است :
ألم تر أنّ المرء طول حياته * حريص على ما لا يزال يناسجه
كدود كدود القزّ ينسج دائما * فيهلك غمّا وسط ما هو ناسج « 2 »
آيا نمىبينى كه انسان در طول حيات خود * نسبت به چيزى كه جمعآورى مىكند حريص است بسيار پر تلاش است همچون كرم ابريشم كه همواره بر خود مىتند * و سرانجام در ميان آنچه تنيده با اندوه مىميرد ! » سپس امام عليه السّلام دست مخاطبان خود را گرفته و آنها را به زمانهاى گذشته مىبرد و سرانجام زندگى دنيا پرستان را براى آنها در ضمن ده جملهء كوتاه و بسيار تكان دهنده
هامش
( 1 ) اصول كافى ، جلد 2 ، صفحهء 316 .
( 2 ) پاورقى كتاب كافى ، جلد 2 ، صفحهء 316 .
توجه داشته باشيد كه « كدود » كه در آغاز بيت دوّم آمده صيغهء مبالغه از مادّهء « كدّ » به معناى تلاش است .