خطبهء 161 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام فى صفة النبى و اهل بيته و اتباع دينه و فيها يعظ بالتقوى
از خطبههاى امام عليه السّلام است كه در آن امام از فضايل پيامبر و خاندان و پيروان آيين او سخن مىگويد و در ضمن ، مردم را به تقوا دعوت مىفرمايد .
خطبه در يك نگاه
اين خطبه ، شامل سه بخش است :
در بخش اوّل ، امير مؤمنان على عليه السّلام به بعثت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و صفات والاى او و اهل بيت گرامىاش اشاره مىفرمايد و آثار دعوت آن حضرت را در اظهار حق و از بين بردن باطل يادآور مىشود و در مقام نتيجهگيرى ، اسلام را تنها آيينى مىداند كه عدم پذيرش آن ، موجب بدبختى دنيا و آخرت است .
هامش
( 1 ) سند خطبه :
ظاهرا براى اين خطبه ، سندى جز نهج البلاغه به دست نيامده است و نويسندهء مصادر نهج البلاغه نيز مدركى براى آن نيافته ؛ ولى بزرگانى كه بعد از مرحوم سيّد رضى آمدند ، مانند علّامه مجلسى و غير او آن را از نهج البلاغه نقل كردهاند ( ما هم با جستجو از طريق كامپيوتر مأخذ ديگرى براى اين خطبه كه پيش از سيّد رضى باشد ، نيافتيم ) .