مىرويد و تنها با آب بارانى سيراب مىشود ، آتششان شعلهورتر و پر دوامتر است » .
بنابر اين پر خورى ، دليل بر قوّت و قدرت نيست . همان اعراب بيابانى كه از غذاى مختصرى بهره مىگرفتند ، در ميدانهاى نبرد ايران و روم در مقابل افسران و سربازانى - كه از غذاهاى رنگين استفاده مىكردند - چنان مقاومت مىنمودند كه همگان را به حيرت افكندند .
نكتهء ديگر اين كه آن چه سرنوشت جنگجويان را در ميدان نبرد تعيين مىكند ، روحيهء بالاى آنهاست ؛ نه غذاهاى رنگين ، و اين بزرگواران ( پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام ) در بالاترين حدّ روحيه بودند ؛ لذا كسى در شجاعت به پاى آنها نمىرسد .
اين نكته نيز قابل توجّه است كه آن چه دربارهء تغذيهء پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام در تواريخ نقل شده مفهومش اين نيست كه هميشه و در تمام عمر اين گونه غذا مىخوردند ؛ بلكه منظور اين است كه آنها هرگز به نوع غذاى خاصّى مقيّد نبودند .
* * *
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 245
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٤٥