و امّا جملهء سوّم كه مىفرمايد : « اگر عايشه دعوت مىشد كه آن چه را دربارهء من انجام داد دربارهء ديگرى انجام دهد ، نمىپذيرفت » ، اشاره به اين است كه هر گاه مردم مسلمان با ديگرى غير از من بيعت كرده بودند اين زن هرگز به خون خواهى عثمان بر نمىخاست ؛ بنابر اين ، انگيزهء او هرگز دفاع از خون عثمان نبود كه خودش در آن شركت داشت ؛ بلكه هدفش تحريك مردم بر ضد من بود .
و اين كه در جملهء چهارم مىفرمايد : « با اين حال او احترام گذشته را دارد » به دليل اين بود كه همسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود و براى احترام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از مجازاتش در دنيا صرف نظر شد ؛ ولى در جملهء پنجم تصريح مىكند : « حساب او بر خداست » ، اشاره به اين كه هرگز خداوند از گناه او نخواهد گذشت .
قرآن مجيد تكليف او را در آيهء 30 سورهء احزاب روشن ساخته است : «
« يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً »
؛ اى همسران پيامبر ، هر يك از شما گناه آشكار و فاحش مرتكب شود ، عذاب او دو چندان خواهد بود و اين براى خدا آسان است » .
* * *