نكته مشكل بزرگ در دنياى كنونى
در جهانى كه زندگى مىكنيم امكانات و وسايل زندگى بيش از هر زمان آماده است .
قواى مختلف طبيعت به تسخير انسان در آمده و زحمتها را از دوش او برداشته و بر دوش صنايع سبك و سنگين افكنده است . ذخاير زمين يكى پس از ديگرى كشف شده و در اختيار انسانها قرار گرفته است . حجم ثروت و نعمت از هر زمانى بيشتر است ؛ ولى با اين حال گروه عظيمى از مردم دنيا با فقر و بدبختى دست به گريبانند و هر سال جمعيّت عظيمى از گرسنگى جان مىدهند ؛ جنگها و بيمارىها قربانى زيادى مىگيرد .
اگر درست بنگريم ، مىبينيم عامل اصلى يا ضعف مديريتهاست و يا خيانت در امانتهاى الهى كه آن نيز با دقت به ضعف مديريت باز مىگردد ؛ زيرا پيشرفت در امانت است نه خيانت . خيانت آثار مقطعى دارد ولى در دراز مدت نتيجه منفى آن دامان خائن را مىگيرد . اساسا در يك جامعه بدبخت نمىتوان خوشبخت زندگى كرد .
اگر به توصيهء ياد شده كه در كلام امام و سائر معصومين عليهم السّلام آمده است عمل مىشد آگاهان را براى مديريتها بر مىگزيدند و هر كارى را به اهلش مىسپردند . آنها نيز مرتكب خيانت نمىشدند ؛ دنيا چهرهء ديگرى داشت . ولى افسوس چون كارها به دست اهلش نيست ، تلاشها نتيجهء معكوس مىدهد و مردم جهان را از مقصد اصلى ، يعنى آرامش و بىنيازى و سعادت دور مىسازد و نعمتهاى عظيم خداداد در مسيرهاى غلط تباه و نابود مىشود .
* * *