و دادگر ، مردانى شجاع و بيدار و آگاهند كه از قبل ساخته شدهاند و سازندگى دربارهء آنها همچنان ادامه دارد ، قلبشان با آيات قرآن و تفسير كلمات الهى ، روشن شده و صبح و شام آموزشهاى تازهاى مىبينند و هر زمان بر آمادگى آنها افزوده مىشود .
اما چه كسى اينها را از قبل ساخته است ؟ آيا خودشان يا معلّمان و استادانى كه مأموريت شكوفا كردن اين استعدادها را دارند ؟ و يا ارتباط معنوى آنها با امام عليه السّلام و رهبر غايبشان ؟ درست بر ما روشن نيست ولى به هر حال آنها افرادى هستند كه لباس همكارى در اين انقلاب بزرگ ، بر قامتشان دوخته شده است و شايستگى آن را دارند و به گفتهء « ابن ابى الحديد » « اين گروه عارفانى هستند كه زهد و حكمت و شجاعت را در وجود خود جمع كردهاند و امثال آنها بايد ياران ولى اللهى باشند كه خدا او را برگزيده است » « 1 » .
از مجموع آنچه در اين بخش از خطبه گذشت ، به خوبى برمىآيد كه امام آيندهء بسيار روشنى را بعد از بروز تاريكىها و آشكار شدن ظلمتها به مسلمين نويد مىدهد ، آيندهاى كه به دست تواناى فرزند رشيدش مهدى ( عج ) رقم مىخورد ، و با طلوع خورشيد جمالش ، تاريكها و ظلمتها رخت بر مىبندد .
نكته قيام مهدى موعود عليه السّلام قطعى است
در اين خطبهء شريفه در فصلى كه گذشت - مانند چندين خطبهء ديگر از نهج البلاغه - بشارات ظهور مهدى ( عج ) ديده مىشود . بشارتى كه در روايات متواتر
هامش
( 1 ) شرح ابن ابى الحديد ، جلد 9 صفحهء 129 .