خطبهء 149 « 1 » و من كلام له عليه السّلام قبل موته
از سخنان امام عليه السّلام است كه پيش از فرا رسيدن مرگش ايراد فرموده .
خطبه در يك نگاه
همان گونه كه در شرح اسناد خطبه آمده است امام عليه السّلام اين سخنان را زمانى بيان فرمود كه در بستر شهادت افتاده بود ، هم در نظر داشت وصيّت كند و هم مىخواست به همگان پند و اندرز دهد .
در حقيقت اين خطبه ، از سه بخش تشكيل يافته است بخش اوّل دربارهء مرگ است كه هيچ كس توان فرار از آن را ندارد و زمان و مكان آن ، بر هيچ كس معلوم نيست .
هامش
( 1 ) « سند خطبه » مرحوم « كلينى » اين خطبه را با كمى تفاوت در كتاب « كافى » جلد 1 صفحهء 299 آورده و همچنين « مسعودى » در « مروج الذهب » به صورت مختصرتر و « ابن عساكر » در كتاب « مقتل امير المؤمنين » و همگى بر اين نظر اتفاق دارند كه اين خطبه بعد از ضربت « ابن ملجم » و قبل از شهادت مولا واقع شده است و از آن جا كه در بخش نامههاى « نهج البلاغه » نامهء 23 قسمت مهمى از اين خطبه آمده است نويسندهء مصادر نهج البلاغه اسناد اين خطبه را در آن جا ذكر كرده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 3 صفحهء 247 ) .