داشت او فرمانده لشكر باشد ، و « زبير » خود را شايسته فرماندهى لشكر مىدانست « 1 » .
اينها همه شاهد گويايى است كه امام عليه السّلام در اين خطبه پيشبينى نموده و مىفرمايد : هر كدام از آنها فرصتى پيدا كند ، ديگرى را از ميان بر مىدارد چرا كه انگيزهء الهى ندارند و انگيزههاى نفسانى ، هميشه به انحصار طلبى منتهى مىشود .
هامش
( 1 ) شرح « نهج البلاغه » « ابن ابى الحديد » جلد 9 صفحهء 110 .