خطبهء 145 « 1 » و من خطبة له عليه السّلام
از خطبههاى امام عليه السّلام كه دربارهء ناپايدارى دنيا ايراد فرموده است .
خطبه در يك نگاه
مجموع اين خطبه ناظر به دو مطلب است ، بخش اوّل اشاره به ناپايدارى دنيا و ناپايدارى نعمتهاى آن است ، و دقت در جملههاى اين خطبه انسان را به واقعيت اين جهان ناپايدار بيش از پيش آشنا مىسازد و نكتههايى در آن است كه هر شنوندهاى را از خواب غفلت بيدار مىكند .
و بخش دوّم پيرامون نكوهش از بدعتها سخن مىگويد ، كه هر گاه بدعتى در ميان مردم رايج شود ، سنّتى به فراموشى سپرده خواهد شد .
هامش
( 1 ) « سند خطبه » بخشى از اين خطبه را « ابن شعبه حرّانى » در كتاب « تحف العقول » در ضمن خطبهاى كه به عنوان خطبهء « وسيله » معروف شده ، آورده است و مرحوم « شيخ مفيد » نيز در كتاب « ارشاد » با تفاوت مختصرى ذكر كرده است .
مرحوم « شيخ طوسى » نيز در كتاب « امالى » آن را ذكر كرده است . در اشعار « ابو العتاهيه » نيز به مضمون بعضى از جملههاى اين خطبه اشاره شده است كه احتمالا از كلام مولا على عليه السّلام گرفته است . در كلمات قصار ، در حكمت 191 نيز بخشهايى از اين خطبه آمده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 صفحهء 323 ) .