خطبهء 140 « 1 » و من كلام له عليه السّلام في النهي عن غيبة الناس
از سخنان امام عليه السّلام است كه در آن مردم را از غيبت كردن نهى فرموده .
خطبه در يك نگاه
امام عليه السّلام در اين خطبه ، مردم را از غيبت و عيبجويى يكديگر نهى كرده است ، و دلايل مختلفى براى آن ذكر مىفرمايد : نخست اين كه : آنها كه از عيب و گناه پاكند بايد شكر اين نعمت را در پرهيز از غيبت و عيبجويى ديگران قرار دهند .
ديگر اين كه : اگر عيبجويان درست در خويش بنگرند ، عيوبى همانند آنچه
هامش
( 1 ) « سند خطبه » « آمدى » در كتاب « غرر الحكم » بخشهايى از اين خطبه را آورده كه با آنچه در نهج البلاغه است تفاوتهاى قابل ملاحظهاى دارد و اين ، نشان مىدهد كه مدرك او غير از نهج البلاغه بوده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 314 ) .
در بعضى از منابع ، خطبهء فوق به عنوان جزئى از خطبه معروف به ديباج نقل شده است .
( كتاب تمام نهج البلاغه ، صفحهء ) .