اين كه شكست دامن مسلمين را بگيرد ) تو پشتيبان مردم و پناهگاه مسلمين خواهى بود !
شرح و تفسير
امام عليه السّلام در آغاز اين سخن براى اين كه به خليفهء دوّم دلگرمى بدهد و روحيهء او را تقويت كند ، مبادا در مقابل دشمن بزرگ و سرسختى همچون روميان ترس و وحشت به خود راه بدهد چنين مىفرمايد : « خداوند بر عهده گرفته است كه حوزهء اسلام را براى پيروان اين دين سر بلند سازد و نقاط ضعف آنها را بپوشاند » ( و قد توكّل اللّه لأهل هذا الدّين بإعزاز الحوزة « 1 » ، و ستر العورة ) .
تعبير به « توكّل » اشاره به اين است كه خداوند وكالت و حمايت و دفاع آنها را بر عهده گرفته است و اين همان چيزى است كه قرآن مجيد به آن اشاره مىكند : «
« هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ »
؛ او كسى است كه رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد تا آن را بر همهء آيينها غالب گرداند ، هر چند مشركان كراهت داشته باشند » « 2 » .
اين وعدهء الهى - طبق سخن امام عليه السّلام - مخصوص زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نبود ، بلكه در هر عصر و زمانى جارى است .
تعبير به « ستر العورة » با توجه به اين كه « عورت » در اصل به معنى :
« نقاط آسيب پذير مرزها و آنچه انسان از آن بيم و وحشت دارد » مىباشد اشاره به اين كه است كه خداوند علاوه بر اين كه عزّت و سربلندى مسلمين را بر عهده
هامش
( 1 ) « حوزه » از مادّهء « حوز » ( بر وزن موز ) به معنى جمع آورى كردن و به هم پيوستن و در اختيار گرفتن است و معمولا به هر مجموعهاى حوزه گفته مىشود .
( 2 ) توبه ، آيهء 33 .