خطبهء 134 « 1 » و من كلام له عليه السّلام و قد شاوره عمر بن الخطاب في الخروج إلى غزو الروم
از سخنان امام عليه السّلام است كه به هنگام مشورت كردن « عمر بن خطاب » با امام عليه السّلام براى رفتن به جنگ روم بيان فرمود .
خطبه در يك نگاه
بعضى از شارحان معروف نهج البلاغه مىگويند امام عليه السّلام اين سخن را زمانى فرمود كه « قيصر » با گروه عظيمى از لشكر به سوى مرزهاى اسلام حركت كرد ، اين در زمانى بود كه سردار معروف لشكر مسلمين ، « خالد بن وليد » ، معزول شده بود و از خانه بيرون نمىآمد و كار بر « ابو عبيده جرّاح » و « شرحبيل » كه آنها نيز از فرماندهان ردهء بعد بودند مشكل شد ، لذا « عمر بن خطاب » از روى ناچارى تصميم گرفت كه خودش در جنگ شركت كند و در اين باره با امام امير المؤمنين عليه السّلام به مشورت پرداخت « 2 » .
هامش
( 1 ) « سند خطبه » از جمله كسانى كه اين كلام را از امام عليه السّلام نقل كردهاند « ابن اثير » در كتاب « نهايه » با مقدارى تفاوت است ( در مادّهء « كنف » ) و همچنين « ابو عبيد » در كتاب « الاموال » ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 302 ) .
( 2 ) شرح نهج البلاغهء ابن ميثم بحرانى ، جلد 3 ، صفحهء 162 .