تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 405

مساهمون:

ص٤٠٥
تعبير به مال اللّه دارد « 1 » . بىشك مىتوان از اموال خدا ، به مال اللّه تعبير كرد بلكه به اموال شخصى مردم نيز اطلاق مال اللّه ، نظر بعيدى نيست زيرا قرآن مجيد در سورهء نور صريحا اين تعبير را آورده است : ف
« آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِي آتاكُمْ »
« 2 » ؛ چيزى از مال خدا را كه به شما داده است ( به بردگان مكاتب ) بدهيد » . حقيقت اين است كه اين گروه از متعصبان عجولانه دربارهء ابوذر قضاوت كرده‌اند ، زيرا ابوذر بارها روى اين آيه تكيه مىكرد :
« وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ »
« 3 » در حالى كه مىدانيم اين آيه در مورد مانعين زكات وارد شده است . و عجيب‌تر اين كه ، « لجنه فتواى الازهر » در فتوايى كه در سال 1367 قمرى تحت فشار متعصبين در مورد نفى شيوعيت ( كمونيسم ) صادر كرد عقيدهء ديگرى از ابوذر نقل مىكند و آن را باطل مىشمرد و آن را معلول دورى ابوذر از مبادى اسلام مىداند و آن اين كه : او معتقد بود هر كس بايد اموالى را كه بيش از نياز خود دارد فى سبيل اللّه به ارباب حاجت ، بدهد و نزد خود نگه ندارد . مرحوم « علامه امينى » بعد از ذكر اين فتوا مىگويد : اگر « شيخ الازهر » مطالعه دربارهء اين مسأله را به گروهى كه عارف به حال ابوذر بودند و خالى از تعصب به داورى مىنشستند ، موكول مىكرد مىدانست كه ابوذر چنين عقيده‌اى هرگز نداشت و از همه بدتر عذرى است كه براى اشتباه ابوذر ذكر كرده‌اند و آن اين كه او آشنا به مبادى اسلام نبود . و اين از امورى است كه مادر داغديده را به خنده واميدارد و هر مسلمانى بايد به آن بگريد ، كسى كه قسمت
هامش
( 1 ) الغدير ، جلد 8 ، صفحهء 343 به بعد . ( 2 ) نور ، آيهء 33 . ( 3 ) توبه ، آيهء 34 .