يا أبا ذرّ ، إنّك غضبت للّه ، فارج من غضبت له . إنّ القوم خافوك على دنياهم ، و خفتهم على دينك ، فاترك في أيديهم ما خافوك عليه ، و اهرب منهم بما خفتهم عليه ؛ فما أحوجهم إلى ما منعتهم ، و ما أغناك عمّا منعوك ! و ستعلم من الرّابح غدا ، و الأكثر حسدا . و لو أنّ السّماوات و الأرضين كانتا على عبد رتقا ، ثمّ اتّقى اللّه ، لجعل اللّه له منهما مخرجا ! لا يونسنّك إلّا الحقّ ، و لا يوحشنّك إلّا الباطل ، فلو قبلت دنياهم لأحبّوك ، و لو قرضت منها لأمّنوك .
ترجمه
« اى ابوذر ! » تو به خاطر خدا ( بر آنها ) غضب كردى پس به آن كس كه برايش غضب كردى ، اميدوار باش ، آن گروه از تو بر دنيايشان ترسيدند و تو از آنها بر دينت ! بنابر اين ، آنچه را كه آنها به خاطر از دست دادنش در وحشتند به خودشان واگذار ، و براى آن چه كه به خاطر از دست رفتنش مىترسى ، از آنها فرار كن ! چه نيازمندند آنها به آنچه از آن منعشان كردى ، و چه بىنيازى از آنچه تو را منع كردند . و به زودى ميدانى چه كسى فرداى قيامت سود مىبرد و چه كسى ( از فزونى رحمت الهى ) مورد غبطه واقع مىشود . ( بدان ) اگر درهاى آسمانها و زمينها به روى بندهاى بسته شده باشد ، و او تقواى الهى را پيشه كند خداوند راهى در زمين و آسمان براى او خواهد گشود . ( اى ابوذر ! ) چيزى جز حق مايهء آرامش تو نشود . و چيزى غير از باطل تو را به وحشت نيفكند . اگر تو دنياى آنها را پذيرفته بودى ( و به آنها در نيل به مطامعشان كمك مىكردى ) تو را دوست