تبعيد او را به يكى از بد آب و هواترين مناطق ، يعنى منطقه « ربذه » صادر كند .
در اين هنگام امام عليه السّلام از يكسو مىخواهد نامشروع بودن اين حكم ظالمانه را اثبات كند و از سوى ديگر ، « ابوذر » را دلدارى دهد ، تا در روحيهء قوى و پر قدرت او خلأى وارد نشود و بتواند امواج مشكلات را از سر بگذراند .
لذا به بدرقه ابوذر رفت ، و با استدلالهاى زيبا و روشن و بيانات قوى و تسلّى بخش ، او را دلدارى داد و به آيندهء سعادت بخشى كه در انتظار اوست اميدوار ساخت ، و در عين حال ورقى ديگر بر اوراق ننگين تاريخ « بنى اميه » و « بنى مروان » افزود .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 392
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٩٢