خطبهء 130 « 1 » و من كلام له عليه السّلام لأبي ذر رحمه اللّه لما اخرج إلى الربذة
از سخنان امام عليه السّلام است كه خطاب به « ابوذر » هنگامى كه به « ربذه » تبعيد مىشد ، ايراد فرمود .
خطبه در يك نگاه
هنگامى كه جنايتكاران « بنى اميه » و « بنى مروان » كه با چراغ سبز « عثمان » بر بيت المال اسلامى افتادند و آن را به غارت مىبردند « ابوذر » آن مرد شجاع و صريح اللهجه را كه اسوهء آمران به معروف و ناهيان از منكر بود ، مزاحم خطرناكى براى منافع خود ديدند ، « عثمان » را وادار كردند كه حكم
هامش
( 1 ) « سند خطبه » اين خطبه را مرحوم « كلينى » در كتاب « روضه كافى » مسندا با تفاوت مختصرى آورده است و از ذيل آن استفاده مىشود كه نه تنها على عليه السّلام « ابوذر » را به هنگام تبعيد به « ربذه » دلدارى داد بلكه امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام و عمّار ( و طبق روايتى عقيل ) نيز هر كدام او را با تعبيرات جالب و دلنشينى تسلى خاطر دادند كه در بحث نكات شرح آن خواهد آمد . ( كافى ، جلد 8 ، صفحهء 206 ، حديث 251 ) نويسندهء « مصادر نهج البلاغه » پس از اشاره به روايت « كلينى » مىافزايد : « ابن ابى الحديد » نيز آن را از كتاب « سقيفه » تأليف « احمد بن عبد العزيز جوهرى » نقل كرده است . ( مصادر نهج البلاغه ، جلد 2 ، صفحهء 291 ) .