پيامبر صلّى اللّه عليه و آله يا امام معصوم بداند كه فردا باران مىآيد يا فلان كس در فلان سرزمين از دنيا مىرود ولى جزئيات اين امر مانند آگاهى بر لحظه شروع و لحظه قبل و دانههاى باران كه در هر مكانى مىبارد و همچنين آگاهى بر لحظه فوت و قطعه زمينى كه در آن مىميرد و حالات ناشى از سكرات موت و امثال اينها مخصوص ذات پاك خداوند است .
شاهد اين سخن توضيحى است كه امام عليه السّلام درباره جنينهايى كه در رحم مادران قرار مىگيرند داده است مىفرمايد : پسر يا دختر بودن ( از لحظه اوّل انعقاد نطفه تا به آخر ) و زشت و زيبا و سخاوتمند و بخيل بودن و ساير صفات جسمانى و روحانى و مسير زندگى آينده جنين همه را خداوند مىداند بنابر اين به فرض كه انسانها از طريق تعلّم غيب ، يا آزمايشهايى كه امروز متداول شده بعضى از اين حالات را در بعضى از دورانهاى جنينى بدانند اين يك علم جزئى است در حالى كه علم كلى آن نزد خداوند است .
و اما در پاسخ سؤال سوّم بايد اعتراف كرد كه غير از مسألهء قيامت در چهار مورد ديگر ما فرقى بين آنها و ساير امور پنهانى نمىبينيم جز اين كه آيهء فوق و روايات معصومين اين امور را از ساير امور پنهانى جدا مىسازد و مىگويد : علم تفصيلى آن مخصوص ذات پاك خداست ولى در امور ديگرى مانند آنچه در خطبه بالا در مورد فتنهء صاحب الزنج و حملهء مغول آمده است ممكن است خداوند علم اجمالى و تفصيلى آن را در اختيار بعضى از بندگان خاصش بگذارد و در هر حال ما تابع نصوص قرآنى و روايات معتبر معصومين عليهم السّلام هستيم .
نكته علم غيب در آيات و روايات اسلامى
دانشمندان اسلام در مورد « علم غيب » و اين كه غير از خداوند كسى آگاه بر