تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣

بخش اوّل

و أيّ امرىء منكم أحسّ من نفسه رباطة جأش عند اللّقاء . و رأى من أحد من إخوانه فشلا فليذبّ عن أخيه بفضل نجدته الّتي فضّل بها عليه كما يذبّ عن نفسه . فلو شاء اللّه لجعله مثله . إنّ الموت طالب حثيث لا يفوته المقيم ، و لا يعجزه الهارب . إنّ أكرم الموت القتل ! و الّذي نفس ابن أبي طالب بيده ، لألف ضربة بالسّيف أهون عليّ من ميتة على الفراش في غير طاعة اللّه !

ترجمه

هر كدام از شما كه در صحنهء جنگ ، قوت قلب بيشترى در خود احساس مىكند ، و در ب عضى از برادرانش ضعف و سستى مىبيند ، بايد به شكرانهء برترى و شجاعتى كه خدا به او بخشيده است ، از وى دفاع كند ، آن گونه كه از خود دفاع مىكند ، چرا كه اگر خدا مىخواست او را همانند برادرش ، ضعيف قرار مىداد ( حال كه قوت و قدرت بيشترى به او بخشيده ، بايد شكر آن را ادا كند ) . ( بدانيد ! ) مرگ طلب كنندهء سريعى است ، كه نه آنها كه بر جاى خود ايستاده‌اند از چنگال او رهايى مىيابند ، و نه آنها كه فرار مىكنند مىتوانند از دستش بگريزند . به يقين بهترين مرگ ، شهادت ( در راه خدا ) است . سوگند به آن كس كه جان فرزند ابو طالب در دست اوست هزار ضربه شمشير بر من آسان‌تر است تا مرگ در بستر در غير طاعت خدا !