بخورند و بهره گيرند و آرزوها آن را سرگرم و غافل سازد « 1 » » .
و در ادامهء اين سخن مىفرمايد : « شادمانى و نعمت آن پايدار نيست و از دردها و مشكلاتش كسى در امان نمىباشد ، سخت مغرور كننده و زيانبار است ، متغيّر و زوالپذير و پايان گيرنده و نابود شدنى است و ( سرانجام ) ساكنان خود را مىخورد و هلاك مىكند » ( لا تدوم حبرتها « 2 » و لا تومن فجعتها ، غرّارة ، ضرّارة حائلة « 3 » زائلة نافدة « 4 » بائدة « 5 » أكّالة غوّالة « 6 » ) .
امام عليه السّلام در اين قسمت از سخن خود با تعبيرات بسيار حساب شده از ناپايدارى دنيا خبر مىدهد ، نه زيباييهاى آن ادامه دارد نه قدرت ، نه ثروت ، نه جوانى و نه امنيّت ، همه چيز آن در معرض زوال است و با نسيمى دفتر ايّام بر هم مىخورد و غافل و بى خبر كسانى هستند كه با اين حال بر آن تكيه مىكنند .
و ادامه داده مىفرمايد : « آن گاه كه زندگى دنيا به حدّ اعلا مىرسد و به آرزوى دنياپرستان جامهء عمل مىپوشاند و از آن راضى مىشوند ، بيش از آنچه خداوند متعال ( در قرآن ) فرموده ، نخواهد بود كه : زندگى دنيا همچون آبى است كه از آسمان فرو مىفرستيم و به وسيلهء آن گياهان سر به هم آورند ، اما چيزى نمىگذرد كه خشك مىشوند و بادها آنها را به هر سو پراكنده مىسازد و خداوند بر همه چيز قادر است » ( لا تعدو - اذا تناهت إلى امنيّة اهل الرّغبة
هامش
( 1 ) حجر ، آيهء 3 .
( 2 ) « حبره » از مادّهء « حبر » ( بر وزن ابر ) به معنى اثر مطلوب و جالب است .
( 3 ) « حائلة » از مادّهء « حول » ( بر وزن قول ) گرفته شده و به معنى متغيّر است .
( 4 ) « نافدة » از مادّهء « نفاد » به معنى فنا و نابودى و پايان يافتن گرفته شده .
( 5 ) « بائدة » از مادّهء « بيد » ( بر وزن صيد ) گرفته شده كه به معنى هلاكت و نابودى است .
( 6 ) « غوّالة » از مادّهء « غول » ( بر وزن قول ) گرفته شده كه به معنى ترور و هلاك كردن غافلگيرانه است .