بسيارى از مردم ، به خاطر عشق و علاقهاى كه به فرزندان و همسران خود دارند ، تلاش فراوانى براى تأمين آيندهء آنان مىكنند و بخش عظيمى از عمر خود را در اين راه مصرف مىكنند ، و گاه حلال و حرام را به هم مىآميزند ، ولى از اين نكته غافلند كه تجربهها و مشاهدهها نشان داده كمتر وارثى گذشتگان خويش را به خاطر ارثى كه براى او گذاردهاند ، ستايش كرده باشد ، بلكه غالبا اين اموال سرچشمهء اختلافات و كشمكشها مىشود چرا كه هر كه مىخواهد سهم بيشتر را به خود اختصاص دهد ، تا آن جا كه گفتهاند : « مرگ غنى آغاز جنگ وارث است » .
و گاه در اين جرّ و بحثها ، ميراث گذارنده را دشنام مىدهند و ملامت مىكنند كه چرا آنها را گرفتار اين دردسرها كرد .
ولى اگر انسان در حال حيات حدّ اقل ، بخشى از اموال خود را به صورت صدقات جاريه و خدمات انسانى و فرهنگى به جامعه تحويل دهد نام نيك او در ميان مردم باقى خواهد ماند ، و همواره به ياد او هستند و تقاضاى غفران پروردگار ، براى او مىكنند ، اين پاداشى است كه در دنيا دارند و پاداش آخرت آنها ناگفته پيداست .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٠٥