است كه مردم سه روز روزه بگيرند و در روز سوّم در حالى كه همه روزه دارند به بيرون شهر مىروند و دو ركعت نماز همانند نماز « عيد فطر و قربان » به جا مىآورند كه در ركعت اوّل ، پنج قنوت دارد و در ركعت دوّم چهار قنوت و در قنوتها به جاى دعايى كه در قنوت نماز « عيد » خوانده مىشود دعاهايى در زمينه باران و طلب رحمت از پروردگار مىخوانند و قبل از هر دعا درود بر محمّد و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله مىفرستند و هنگامى كه امام عليه السّلام از نماز فراغت يافت ، عباى خود را به اميد نزول باران پشت و رو مىكند و رو به قبله كرده يكصد بار با صداى بلند تكبير مىگويد ( و مردم نيز با او تكبير مىگويند ) پس از آن به طرف مردم رو كرده به سوى راست متوجه مىشود و صدبار با صداى بلند سبحان اللّه مىگويد آن گاه به سمت چپ رو كرده و يك صدبار با صداى بلند لا إله إلا اللّه مىگويد ، سپس رو به مردم كرده يكصد بار با صداى بلند حمد خدا مىگويد و مردم همچنين مىكنند ، آن گاه امام دست به سوى آسمان بلند كرده به اتفاق مردم دعا مىكند و تضرع و زارى نموده از خدا تقاضاى رحمت مىكنند و مردم دعاى امام را آمين مىگويند .
در بعضى از روايات آمده است كه پيرمردان و پير زنان و كودكان و حتى حيوانات تشنه و گرسنه را با خود به بيابان آورند و بچهها را از مادران جدا كنند تا گريهء آنها دلهاى همگان را تكان دهد و توجه آنها به خدا بيشتر شود « 1 » .
و در صورتى كه نتوانند تمام اين مراسم را انجام دهند از گناهان خويش توبه مىكنند و دست به دعا برمىدارند و به صورت دسته جمعى دعا مىكنند .
هامش
( 1 ) آداب نماز باران در بسيارى از منابع فقهى و حديثى از جمله « جواهر الكلام » جلد 12 ، صفحهء 127 و « تحرير الوسيله » امام خمينى قدس سرّه جلد اوّل و « وسائل الشيعه » جلد پنجم ، صفحهء 162 آمده است .