پر بركت ، گوارا و خرّمى بخش از ناحيه خودت بر ما نازل فرما ! بارانى كه گياهانى پر بركت با شاخههاى پر ثمر و برگهاى سر سبز و پر طراوات بروياند ، آن گونه كه بندگان ضعيفت را با آن توان بخشى و سرزمينهاى مرده را با آن زنده كنى ! » ( اللّهمّ سقيا منك محيية مروية ، تامّة عامّة ، طيّبة مباركة ، هنيئة مريعة « 1 » ، زاكيا نبتها ، ثامرا « 2 » فرعها ، ناضرا « 3 » ورقها ، تنعش « 4 » بها الضّعيف من عبادك ، و تحيي بها الميّت من بلادك ) .
در واقع عليه السّلام امام از پيشگاه حق تقاضاى بارانى مىكند كه شرائط در آن جمع باشد و موانع از آن دور ، زيرا بسيار ديده شده كه بارانهاى سيل آسا مىبارد ولى همه چيز را ويران مىكند ، يا در نقطهء خاصّى متمركز مىشود و نفع آن عام نيست و يا همراه با سردى شديد هوا و يخبندان مىشود كه آثار منفى بجا مىگذارد و يا موانعى همچون بادهاى گرم ، طوفانهاى شديد ، آفات گياهى ملخ و حشرات موذّى و امثال آن ، آثار باران را از ميان مىبرد ، امام عليه السّلام تمام اين جوانب را در نظر مىگيرد و جمع همهء شرايط و دفع همهء موانع را از خدا مىطلبد .
و در ادامهء اين دعا هفت وصف ديگر ، بيان مىكند كه با اوصاف سيزدهگانهء قبل ، عدد بيست را كامل مىسازد ، عرضه مىدارد « خداوندا ! بارانى ده ! كه تپّهها و كوههاى بلند ما را پر گياه سازد و در دامنهها و دشتها جارى گردد ، به تمامى سرزمين ما نعمت فراوان بخشد ، ميوهها با آن به ما روى آورند ، چهارپايان
هامش
( 1 ) « مريع » از مادّهء « مرع » ( بر وزن فرح ) به معنى پر گياه شدن گرفته شده است .
( 2 ) « ثامر » به معنى « ذو ثمر » و داراى ميوه مىباشد .
( 3 ) « ناضر » به معنى « ذو نضره » يعنى داراى خرمى و طراوت است .
( 4 ) « تنعش » از مادّهء « نعش » ( بر وزن فرش ) به معنى برانگيختن و بر پا داشتن گرفته شده است .