بخش يازدهم
ثمّ خلق سبحانه لإسكان سمواته ، و عمارة الصّفيح الأعلى من ملكوته ، خلقا بديعا من ملائكته ، و ملأ بهم فروج فجاجها ، و حشابهم فتوق أجوائها ، و بين فجوات تلك الفروج زجل المسبّحين منهم في حظائر القدس ، و سترات الحجب ، و سرادقات المجد ، و وراء ذلك الرّجيج الّذي تستكّ منه الأسماع سبحات نور تردع الأبصار عن بلوغها ، فتقف خاسئة على حدودها .
ترجمه
سپس خداوند سبحان براى سكونت در آسمانها و آباد ساختن آنها ( با عبادت و نيايش ) در بالاترين صفحهء ملكوت خود ، مخلوقاتى بديع از فرشتگان آفريد ؛ تمام فواصل آسمان را با آنها پر كرد و فضاى ميان آن را از وجود فرشتگان ، مالا مال ساخت . ( به گونهاى كه ) صداى تسبيح آنها ، فاصلههاى آسمانها را پر كرده و در بارگاه قدس و درون حجابها و سراپردههاى مجد و عظمت ، طنين انداز است ، و در ماوراى زلزله و غوغاى تسبيح آنان - كه گوشها از آن كر مىشود - شعاعهاى خيره كنندهء نور ، چشمها را از ديدن باز مىدارد و در محدودهء خود متوقّف مىسازد .
شرح و تفسير آفرينش فرشتگان
در اين بخش از خطبه ، امام عليه السّلام به آفرينش فرشتگان و مسئوليتهاى مختلفى