توجّه داشته باشيد كه « رصد » ( بر وزن صدف ) در اصل معناى مصدرى دارد و به معناى آمادگى براى مراقبت از چيزى است . و بر فاعل نيز اطلاق مىشود و در مفرد و جمع هر دو به كار مىرود . و « نقاب » جمع « نقب » به معناى راه ، يا فاصلهء ميان دو چيز است . بنابر اين ، مفهوم جملهء بالا اين مىشود كه خداوند شهابهايى بر طرق آسمانها گماشته ( تا از نفوذ شياطين به آسمانها جلوگيرى كند ) .
اين همان چيزى است كه در آيات متعددى از قرآن مجيد به آن اشاره شده است . از جمله در سورهء « صافّات » آيهء 8 تا 10 مىخوانيم :
« لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ دُحُوراً وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ »
؛ آنها ( شياطين ) نمىتوانند به سخنان فرشتگان عالم بالا گوش فرا دهند . و ( هر گاه چنين قصدى را داشته باشند ) از هر سو هدف تيرها قرار مىگيرند . آنها به شدّت عقب رانده مىشوند و براى آنان عذاب دائم است . مگر آن كس كه براى لحظهاى كوتاه جهت استراق سمع ، به آسمان نزديك شود كه شهاب ثاقب او را دنبال مىكند . » از اين آيات و آيات ديگر اجمالا استفاده مىشود كه اخبار مهمّ اين جهان ، در جهان بالا ، در ميان فرشتگان كه از سوى خدا مأمور ادارهء عالم هستند ، گفتگو مىشود و گاه شياطين براى استراق سمع به آسمانها نزديك مىشوند ؛ ولى شهابها آنها را از آسمانها به طرف پايين مىرانند .
درست است كه شهاب از نظر علم امروز ، چيزى جز سنگهاى به ظاهر سرگردان كه به جوّ كرهء زمين نزديك مىشوند و بر اثر تصادم با آن آتش مىگيرند نمىباشد ؛ ولى هيچ مانعى ندارد كه شهابها مأموريت پاسدارى از فضاى آسمان را در برابر شياطين داشته باشند ؛ هر چند نه شيطان براى ما قابل مشاهده است و نه حركات شهب براى ما دقيقا معلوم مىباشد ( شرح بيشتر را دربارهء اين مسئلهء مهم ، در تفسير