بخش هفتم
و منها : قدّر ما خلق فأحكم تقديره ، و دبّره فألطف تدبيره ، و وجّهه لوجهته فلم يتعدّ حدود منزلته ، و لم يقصر دون الإنتهاء إلى غايته ، و لم يستصعب إذ أمر بالمضيّ على إرادته ، فكيف و إنّما صدرت الأمور عن مشيئته ؟
ترجمه
آنچه را آفريده به درستى اندازهگيرى نموده ، و به خوبى تدبير كرده ، و در مسير خودش قرار داده است . لذا هيچ موجودى از حدّ خود تجاوز نكرده ، و پيش از رسيدن به هدف ، باز نمىايستد ، و به هنگامى كه به آن فرمان داده شد ، كه مطابق ارادهء پروردگار حركت كن سرپيچى ننمود ؛ چگونه ممكن است سرپيچى كند ، حال آنكه همه چيز از ارادهء او سرچشمه گرفته است ؟ !
شرح و تفسير همه چيز از ارادهء او سرچشمه مىگيرد !
در اين بخش از خطبه ، امام عليه السّلام بار ديگر به جهان آفرينش و تدبير الهى در خلقت و نظم و ادامهء آن باز مىگردد و از اين نظم و تدبير به عنوان آينهاى براى نشان دادن جلال و جمال پروردگار بهره مىگيرد . مىفرمايد : « آنچه آفريده به درستى اندازهگيرى نموده است و به خوبى تدبير كرده و در مسير خودش قرار داده