بسيار عالى بهشتى است . در حديثى مىخوانيم كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله خطاب به اصحاب خود فرمود : « سلوا اللّه لي الوسيلة ، از خداوند براى من وسيله بخواهيد ! » و در ادامهء اين حديث آمده است : « هي درجتي في الجنّة ، و هي ألف مرقاة . . . فلا يبقى يومئذ نبىّ و لا صدّيق و لا شهيد إلّا قال طوبى لمن كآن هذه الدّرجة درجته ؛ وسيلهء درجهء من در بهشت است كه هزار پله دارد . » سپس فاصلهء عظيم بين اين مراتب را شرح مىدهد تا به اينجا مىرسد : « در آن روز هيچ پيامبر و صدّيق و شهيدى نيست ، مگر اينكه مىگويد خوشا به حال آن كس كه اين مقام ، مقام او است ! » « 1 » در پايان اين بخش ، امام عليه السّلام دست به دعا بر مىدارد و براى خود و يارانش دعا مىكند . عرضه مىدارد : « ( خداوندا ) ما را در زمرهء ( دوستان و پيروان ) او محشور بگردان ، در حالى كه ( به خاطر اعمال خويش ) نه رسوا باشيم ، نه پشيمان ، نه منحرف ، نه پيمان شكن ، نه گمراه ، نه گمراه كننده ، و نه فريب خورده ! » ( و احشرنا في زمرته غير خزايا « 2 » ، و لا نادمين ، و لا ناكبين ، و لا ناكثين ، و لا ضالّين ، و لا مضلّين ، و لا مفتونين ) .
اشاره به اينكه كسانى كه بتوانند در پرتو علم و عمل ، در زمرهء ياران پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله قرار گيرند ، از اين هفت آسيب بزرگ در امانند . در روز قيامت خوار و رسوا و شرمنده نمىشوند و هنگامى كه در برابر نتايج اعمال خود قرار مىگيرند از كردهها پشيمان نخواهند شد ؛ در صف منحرفان و پيمان شكنان قرار نخواهند گرفت ؛ در وادى ضلالت سرگردان نمىشوند و بار گناه ديگران را بر دوش نمىكشند و فريب شيطان و هواى نفس را نمىخورند .
در حقيقت امام عليه السّلام به گروههايى از امت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اشاره مىكند كه هنگامى كه وارد صحنه محشر مىشوند ، در يكى از اين صفوف هفتگانه قرار مىگيرند و شايد در
هامش
( 1 ) تفسير نور الثقلين ، جلد 1 ، صفحهء 626 ، حديث 178 .
( 2 ) « خزايا » جمع « خزيان » به معناى رسوا و شرمنده است .