بخش چهارم
و منها : و ذلك زمان لا ينجو فيه إلّا كلّ مؤمن نومة ، « إن شهد لم يعرف ، و إن غاب لم يفتقد ، أولئك مصابيح الهدى ، » و أعلام السّرى ، ليسوا بالمساييح ، و لا المذاييع البذر ، أولئك يفتح اللّه لهم أبواب رحمته و يكشف عنهم ضرّاء نقمته .
أيّها النّاس ، سيأتي عليكم زمان يكفأ فيه الإسلام ، كما يكفأ الإناء بما فيه ، أيّها النّاس ، إنّ اللّه قد أعاذكم من أن يجور عليكم ، و لم يعذكم من أن يبتليكم ، و قد قال جلّ من قائل :
« إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ »
.
ترجمه
( آخر الزّمان ) زمانى است كه هيچ كس از فتنهها نجات نمىيابد ، مگر مؤمنى كه بى نام و نشان است ! اگر حاضر باشد ، شناخته نمىشود و اگر غايب شود كسى سراغ او را نمىگيرد . آنها چراغهاى هدايت و نشانهها براى حركت در شبهاى تاريك رهروان راه حقّاند . آنها در ميان مردم اظهار وجود نمىكنند ، و احمقانه و ناآگاهانه به افشاى اسرار نمىپردازند . آنها كسانى هستند كه خداوند درهاى رحمتش را به رويشان مىگشايد ، و سختىها و مشكلات را از آنان بر طرف مىسازد . اى مردم ! به زودى زمانى بر شما فرا مىرسد كه اسلام واژگون مىشود ، همچون ظرفى واژگون كه آنچه در آن است بريزد . اى مردم ! خداوند به شما امان داده كه هرگز بر شما ظلم روا ندارد ؛ ولى هرگز امان نداده است كه شما را آزمايش نكند ، حال آنكه خداوند متعال