خداوندا ! هر ثناخوانى ؛ از سوى كسى كه ثنايش را مىگويد ، پاداش و عطايى دارد ( به همين دليل ) من اميدوارم كه مرا به سوى ذخاير رحمت و گنجهاى مغفرت رهنمون گردى ، خداوندا ! اين وضع كسى است كه تو را در توحيد خاصّ خودت يكتا شمرده ، و غير تو را لايق اين ستايشها ، و ثناها نمىداند . ( خداوندا ! ) من به تو نياز دارم . نيازى كه جز فضل تو نمىتواند آن را بر طرف سازد ؛ و پريشانم ، پريشانى و فقرى كه جز بخشش تو نمىتواند آن را بر طرف سازد . حال كه چنين است ، رضاى خود را در اين موقعيّت به ما عطا كن و دست نياز ما را از دامن غير خود كوتاه گردان « كه تو بر هر چيز توانايى » .
شرح و تفسير تو اميد منى ، تو پناه منى !
فراموش نكردهايم كه امام عليه السّلام اين خطبهء بسيار جامع و مفصّل را در پاسخ كسى بيان فرمود كه تقاضاى بحثى دربارهء صفات خدا نموده بود و امام عليه السّلام نخست با دقيقترين و ظريفترين عبارات ، صفات خداوند را اعم از صفات جمال و كمال ، شرح مىدهد ، سپس به سراغ صفات فعل او مىرود ، از آفرينش فرشتگان و زمين و آسمان و آنگاه خلقت انسان و انواع نعمتهايى كه به او بخشيده و سرانجام از علم خداوند به همهء جزئيّات و كليّات جهان هستى ، سخن مىگويد .
سپس در اين بخش از خطبه كه بخش پايانى آن است ، رو به درگاه خدا مىآورد و با دعاى پر معنايى كه بحثهاى اين خطبه را تكميل مىكند آن را پايان مىدهد .
در اين بخش ، نخست خداوند را به بهترين صفات توصيف مىكند ؛ توصيفى كه براى غير او جايز نيست و نشانهاى از توحيد در مقام دعا است مىفرمايد :
« خداوندا ! تو داراى اوصاف جمال و صفات كمال فراوان هستى » . ( الّلهمّ أنت أهل