عظمت بىپايان او را مىبينند و از اوصاف جمال و جلالش چهرههاى جديدى مىنگرند ؛ به همين دليل ، روز به روز بر عشق و خضوع و خشوع آنها افزوده مىشود و جايى براى اعجاب و بزرگ شمردن حسنات توسّط آنان باقى نمىگذارد ، بلكه همواره خود را در اين راه مقصّرتر مىبينند .
سپس امام عليه السّلام در ادامهء اين سخن ، از اين حقيقت پرده بر مىدارد كه فرشتگان الهى هرگز از عبادت پروردگار خسته نمىشوند و سستى در آنها راه نمىيابد و هيچ مانعى آنان را از ادامهء اين راه باز نمىدارد ، بلكه همواره با شوق و شعف و با عشق و اراده و تصميم به كار خويش ادامه مىدهند ؛ همان گونه كه انسانها از تنفّس كردن و استفاده از هواى آزاد در تمام عمرشان - اگر هزاران سال هم ادامه يابد - خسته نخواهند شد . در بيان اين مطلب ، امام عليه السّلام هشت جملهء زيبا بيان فرموده كه اين مسأله را از زواياى مختلف مورد توجّه قرار مىدهد .
نخست مىفرمايد : « با آن كه پيوسته مشغول عبادتند فتور و سستى به آنها دست نمىدهد . » ( و لم تجر الفترات فيهم على طول دؤبهم ) . « 1 » همان گونه كه قرآن مجيد در توصيف فرشتگان مىفرمايد : «
« يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ »
؛ پيوسته در طول شب و روز تسبيح خدا مىگويند و فتور و سستى به آنها دست نمىدهد . » « 2 » در جملهء دوم مىفرمايد : « و ( ادامهء اين كار ) از رغبتشان نكاسته تا از اميد به پروردگار خود روى برتابند » . ( و لم تغض « 3 » رغباتهم فيخالفوا عن رجاء ربّهم ) .
چرا كه شوق و عشق آنها به كمال ، دائمى است و علم آنها به عظمت پروردگار
هامش
( 1 ) « دؤوب » مصدر است و به معناى مداومت و استمرار و تلاش و كوشش ، تا سر حدّ خستگى آمده است .
( 2 ) سورهء انبياء ، آيهء 20 .
( 3 ) « تغض » از مادّهء « غيض » به معناى كم شدن و فروكش كردن چيزى است و در جملهء بالا اشاره « لم تغض » به فروكش نكردن علاقهء فرشتگان در امر اطاعت و عبادت پروردگار است .