مىفرمايد : « آنها شيرينى معرفتش را چشيده و از جام محبّتش سيراب شدهاند ، و ( در عين حال ) خوف او در اعماق جانشان جايگزين شده است » . ( قد ذاقوا حلاوة معرفته ، و شربوا بالكأس الرّويّة « 1 » من محبّته ، و تمكّنت من سويداء « 2 » قلوبهم و شيجة « 3 » خيفته ) .
تعبير به : « چشيدن شيرينى معرفت و سيراب شدن از جام سرشار محبت » نشان مىدهد كه معرفت و عشق پروردگار را با تمام وجود خود درك كردهاند و در اعماق هستى آنها نفوذ كرده ؛ و تعبير به « تمكّنت . . . » نشان مىدهد كه خوف پروردگار نيز در اعماق دلهاى آنها ريشه دوانده و اين خوف و رجا تمام نيروهايشان را در مسير اطاعت پروردگار به كار انداخته است ؛ چرا كه محبّت و اميدوارى بىخوف ، انسان را به غفلت و غرور وامىدارد و خوف بدون اميدوارى و محبّت ، او را به نااميدى و يأس و سكون مىكشاند .
به همين دليل ، به دنبال اين اوصاف مىفرمايد : « لذا قامتشان از كثرت اطاعت و عبادت خم شده است » . ( فحنوا « 4 » به طول الطّاعة اعتدال ظهورهم ) .
اشاره به اينكه آنها دائما در برابر پروردگار كمال خضوع و تسليم را دارند .
« ولى با اين حال ، رغبت فراوان آنها به عبادت او ، حال تضرّع و نشاط آنها را از بين نبرده است ( و هرگز ملال و كلالى به آنها دست نمىدهد ) » . ( و لم ينفد طول الرّغبة إليه مادّة تضرّعهم ) .
هامش
( 1 ) « رويّه » از مادّهء « رىّ » ( بر وزن طىّ ) به معناى سيراب شدن است و « كأس رويّه » كنايه از ظرف پرى است كه شخص را كاملا سيراب مىكند .
( 2 ) « سويداء » تصغير « سوداء » به معناى سياهى است و « سويداء » اشاره به نقطه كوچكى در قلب است كه به اعتقاد گذشتگان ، مركز قلب را تشكيل مىداد .
( 3 ) « وشيجه » از مادّهء « وشج » ( بر وزن پشم ) به معناى به هم پيچيدن و مشبّك شدن آمده است و طنابى را كه به هم مىپيچند و به صورت تور در مىآورند « وشيج » مىگويند و به ريشههاى درختان و مانند آن كه درهم پيچيده است « وشيجه » گفته مىشود در جملهء بالا اشاره به خوف خداست كه به دلهاى فرشتگان مىپيچد و آن را احاطه مىكند .
( 4 ) « حنوا » از مادّهء « حنو » ( بر وزن حذف ) به معناى پيچيدن و منحنى كردن است .