كفيل آنها است و هر كس چيزى به آنها بدهد گويى به داده و يا به خاطر اين است كه نهايت لطف خود را در تعبير نشان دهد ، تا مايهء تشويق همگان گردد ، زيرا تعبيرى از اين بالاتر نمىشود كه خداوند بخشندهء تمام نعمتها ، خدايى كه خزائن آسمانها و زمين در دست قدرت او است ، به انسان سر تا پا نياز بگويد : « از آنچه دارى به من قرض ده ! و در راه من انفاق كن ! و من دهها و گاه صدها و گاه هزاران برابر ، به تو مىدهم و اين ربا و فزونى در ميان من و تو ، مشكلى ايجاد نمىكند ! » اين بيانات زيباى امام عليه السّلام همچنان مملوّ از محتواى آيات قرآن است . قرآن مىفرمايد :
« وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ »
، آن كس كه بر خدا توكّل كند ، خدا كفايت امرش را مىكند » . « 1 » و نيز مىفرمايد :
« مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً »
، كيست كه به خدا « قرض الحسنهاى » دهد ( و از اموالى كه خدا به او بخشيده انفاق كند ) تا آن را براى او چندين برابر كند ؟ » « 2 » .
و همچنين مىفرمايد :
« لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ »
، اگر شكر نعمتم را بجا آوريد ، بر شما افزون مىكنم . « 3 »
هامش
( 1 ) سورهء طلاق ، آيهء 3 .
( 2 ) سورهء بقره ، آيهء 245 .
( 3 ) سورهء ابراهيم ، آيهء 7 .