بخش اوّل
الحمدللّه المعروف من غير رؤية ، و الخالق من غير رويّة ، الّذي لم يزل قائما دائما ، اذ لا سماء ذات أبراج ، و لا حجب ذات إرتاج ، و لا ليل داج ، و لا بحر ساج ، و لا جبل ذو فجاج ، و لا فجّ ذو اعوجاج ، و لا أرض ذات مهاد ، و لا خلق ذو اعتماد : ذلك مبتدع الخلق و وارثه ، و إله الخلق و رازقه ، و الشّمس و القمر دائبان في مرضاته : يبليان كلّ جديد ، و يقرّبان كلّ بعيد .
ترجمه
حمد و سپاس ويژهء خداوندى است كه بىآنكه ديده شود شناخته شده است و در آفرينش موجودات به فكر و انديشه ، نيازى ندارد ، خداوندى كه هميشه بوده و تا ابد ، خواهد بود ، در آن هنگام كه نه آسمانى صاحب برجها وجود داشت و نه حجابهاى فرو بسته ، نه شبى تاريك ، نه دريايى آرام ، نه كوهى در كنار درّههاى وسيع ، نه راهى پر پيچ و خم ، نه زمينى آرام ، نه مخلوقى صاحب قدرت ، اين است پديد آورندهء موجودات و وارث آنها و معبود خلايق و روزى دهندهء آنها ، خورشيد و ماه در طريق اطاعتش ، پيوسته در حركتند : هر تازهاى را ( با گردش پياپى خود ) كهنه مىسازند و هر دورى را نزديك مىكنند .