بهر حال بخشهاى پنجگانه ، به شرح زير است :
در آغاز : امام عليه السّلام به بيان صفات عالمان راستين مىپردازد ، همانها كه با امدادهاى الهى توانستهاند روح تقوا را در خود زنده كنند و هواپرستى را از خود دور سازند و در سايهء اين خودسازى ، كليد درهاى هدايت را بدست آورند .
در بخش دوم : به نقطهء مقابل اين گروه پرداخته و عالم نمايانى را معرّفى مىكند كه جهالتهايى را از ديگران گرفته و امور باطلى را از سوى خود ، به آن افزوده و مردم را به گمراهى كشاندهاند .
در بخش سوم : در تكميل بخشهاى گذشته به مردم هشدار مىدهد كه با وجود اهل بيت و عترت پيامبر كه سرچشمه زلال علم و آگاهى اسلامى هستند ، چرا به سراغ افراد جاهل و بىخبر و ناآگاه مىروند ؟ ! در چهارمين بخش : به بعضى از سخنان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و پارهاى از نكتههاى حسّاس در مورد اهل بيت و معرّفى خويشتن اشاره فرموده و « حديث ثقلين » را كه در ميان همهء مسلمانان معروف و مشهور است ، به عنوان گواه سخن خود ذكر مىكند .
سرانجام در آخرين بخش : يعنى : بخش پنجم ، به توهّمات و پندارهاى بىاساس برخى مردم كه گمان مىكردند دنيا براى هميشه در كام بنىاميّه خواهد بود ، اشاره كرده و قاطعانه خبر از زوال و سقوط حكومت كوتاه آنها مىدهد . همان گونه كه در بالا اشاره شد ، اين بخش ، از بخشهاى چهارگانهء بالا از نظر محتوا جدا است و پيدا است كه مطالب ديگرى در ميان بوده كه مرحوم « سيّد رضى » آنها را نياورده است .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 540
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٤٠