آنها كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند ، وعدهء آمرزش و پاداش عظيمى داده است » . و آنچه در آيهء « پانزدهم » سورهء « آل عمران » آمده كه مىفرمايد :
« لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ »
، براى كسانى كه تقوا پيشه كردهاند ، در نزد پروردگارشان باغهايى است از بهشت كه نهرها از پاى درختانش مىگذرد » . و آنچه در آيهء 68 سورهء « توبه » آمده است :
« وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ وَ الْكُفَّارَ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها »
، خداوند به مردان و زنان منافق و كفّار وعدهء آتش دوزخ داده كه جاودانه در آن خواهند ماند » .
نكته
« ريشهها » و « شاخههاى » تقوا
تقوا ، يعنى : بزرگترين افتخار بشر ، بهترين وسيلهء قرب خدا ، معيار كرامت انسان و زاد و توشهء راهيان راه خدا ، ريشهها و شاخهها و ميوههايى دارد كه در فراز بالا از اين خطبهء گرانبها ، به آن اشاره شده است .
سر چشمهء تقوا گوشهاى شنوا و دلهاى آگاه و ارادههاى قوى و افكار نورانى است ، كه انسان را آمادهء پيمودن راه تقوا مىكند و در آغاز اين بخش از خطبه ، به آن اشاره شده است و شاخهها و ميوههاى اين درخت برومند ، خشوع در برابر پروردگار و اعتراف به گناهان و توبه از آن و نيكوكارى و عبرتپذيرى و اقتدا به پيشوايان الهى است . هنگامى كه بذر تقوا در درون دل آمادهاى ، افشانده بشود و با آب « مراقبه » و « محاسبه » آبيارى گردد ، ميوههاى خوف و خشيت و خشوع و توبه و انابه و بازگشت بسوى حق ظاهر و آشكار مىشود .